AZİZ MİLLETİMİZİN VE İSLAM ÂLEMİNİN MEVLİD KANDİLİNİ TEBRİK EDİYORUZ.

AZİZ MİLLETİMİZİN VE İSLAM ÂLEMİNİN MEVLİD KANDİLİNİ TEBRİK EDİYORUZ.

AZİZ MİLLETİMİZİN VE İSLAM ÂLEMİNİN MEVLİD KANDİLİNİ TEBRİK EDİYORUZ.


Aziz Milletimizin ve İslam âleminin Mevlid Kandilini tebrik ediyor, insanlığın aradığı barış, huzur ve kardeşlik iklimine vesile olmasını Yüce Allah’tan niyaz ediyoruz.

 

8 Kasım 2019 (12 Rebiü’l-evvel 1441) Cuma günü sevgili Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa’nın (s.a.s.) yeryüzünü teşriflerinin yıldönümüdür. Cenâb-ı Hak, idrak edeceğimiz Velâdet-i Nebi’yi tüm insanlık için hayırlara vesile kılsın.

Cehalet ve zulmün hüküm sürdüğü, merhamet, hikmet ve erdemin kaybolduğu, güçlünün zayıfı ezdiği bir çağ, Allah Rasülü’nün gelişiyle ilmin, adaletin ve şefkatin aydınlığında asr-ı saadete dönüşmüştür. Cahiliye girdabında özünü ve değerlerini yitiren insanlık, onun yoluna revan olup kardeşliğin, iyiliğin ve güzel ahlakın en güzel örneklerini yeryüzüyle buluşturmuştur. Böylece bireysel, toplumsal ve evrensel düzlemde varlık, gaye, insan, bilgi ve değer ekseninde tarihin en büyük dönüşümü yaşanmıştır.

Bu yönüyle Mevlid-i Nebi;

İnsanlığın varlık ve âlem hakkındaki yerleşik bakış açısını tümden değiştirerek yerine rahmanî anlayışı yerleştiren, gerçekleştirdiği bu büyük inkişafla âlemdeki bütün rahmet kapılarının insanlığa açılmasına vesile olan manevi bir anahtardır.

Beşerin cahiliye anlayışına teslim olduğu bir dönemde, mekârim-i ahlak merkezli nebevi silsilenin, rahmet peygamberi Hz. Muhammed Mustafa ile taçlandığı, üstün insani erdem ve faziletlerin, Allah Rasülü’nün şahsında bayraklaştığı bir dönüm noktasıdır.

Bugün önü alınamayan dünyevi menfaat ve ihtirasların sebep olduğu bireysellik girdabındaki insanlık; yolunu, yönünü ve yörüngesini kaybederek yok olmaya yüz tutmaktadır. İnsanın, çevre ve kâinatla ilişkilerinin mekanik bir hâle büründüğü, metafizik buhranlar sebebiyle varoluşun anlamsızlaşıp gayenin kaybolduğu, maddenin yüceltilerek hikmetin yitirildiği bir dünya, ideal manada yaşanılır olmaktan günbegün uzaklaşmaktadır.

Diğer taraftan, can taşıyan her varlığa merhamet edip zarar vermemeyi çağlar ötesi bir üslupla deklare eden Peygamberimizin ardından dünyamız; acı, hüzün ve gözyaşının esaretinde kıvranmaktadır. Her ne sebeple olursa olsun, insan olmanın onuru ile bağdaşmayan bu tablo, Rasûl-ü Ekrem’in veladetiyle âlemi kuşatan rahmet ikliminin meydana getirdiği sekînete duyduğumuz ihtiyacı açıkça ortaya koymaktadır. Bu sebeple yeryüzü, Kur’an-ı Kerim’in ifadesiyle, en güzel örnekliğin kendisinde olduğu Resulullah’ın, çoraklaşmış ruhlara verdiği can suyuna her zamankinden daha çok muhtaçtır. Bu noktada biz inananlara düşen sorumluluk, Allah Resulünün yaşamı boyunca öncülük ettiği İslam ahlakının güzelliklerini en doğru şekilde anlayıp özümseyerek sonraki kuşaklara eksiksiz aktarmaktır.

Bu duygu ve düşüncelerle, milletimizin ve İslam âleminin Mevlid Kandilini tebrik ediyor, insanlığın aradığı barış, huzur ve kardeşlik iklimine vesile olmasını Yüce Allah’tan niyaz ediyorum.

Prof. Dr. Ali ERBAŞ

Diyanet İşleri Başkanı

https://mevlidinebi.diyanet.gov.tr/tr-TR/Makaleler/Icerik/1200/Makaleler

Varlığı ve evreni fizik ve metafizik boyutuyla anlamlandıran yüce dinimiz İslam’ın temel hedefi; yeryüzünde güvenli ve huzurlu bir hayatı tesis etmektir. İnsanoğlu için söz konusu gayeye hizmet eden en önemli yapı ise, Kur’an-ı Kerim’in Hz. Âdem’e (a.s.); “…Sen ve eşin cennette kalın…” (A’râf, 7/19) hitabından da anlaşılacağı üzere yaratılıştan itibaren var olan, insanlığın kadim, köklü ve saygın kurumu ailedir. Sevgi, saygı, şefkat, sadakat, fedakârlık üzerine kurulan aile, kadın ve erkeğin asil bir duyguyla birbirlerini tamamlayıp yekvücut oldukları meveddet, rahmet ve sekinet yuvasıdır. Nitekim kişinin ailesine nasıl davranması gerektiğini emir ve tavsiyeleriyle ortaya koymanın yanında, bizzat kendi hayatıyla da en güzel örnek olan Hz. Peygamber’in (s.a.s.); “Kadınlar, erkeklerle birlikte bir bütünü tamamlayan diğer yarıdır” (Ebu Davud, Taharet, 94) şeklindeki hadis-i şerifi, aile olmanın kadın ve erkeğin her ikisi açısından insanı kemale ulaştırdığını ifade eden önemli bir beyandır.

Allah Resulü’nün aile hayatı kıyamete kadar bütün insanlar için eşsiz bir örneklik arz etmektedir. Nitekim onun aile hayatında uyguladığı ilke ve prensipler, tüm zamanlarda önemini ve işlevini kaybetmeden varlığını sürdürmüştür. Bu açıdan, toplumun en küçük birimi olan ailedeki mutluluk ve huzurun, toplumsal mutluluk ve huzurun temin edilmesindeki vazgeçilmez şart olduğunu en güzel örnekleriyle Hz. Peygamber’in aile yaşantısında görmek mümkündür. Bu meyanda Sevgili Peygamberimiz; ihsan, adalet, merhamet gibi kurucu değerler üzerine inşa edilen ailede kadın ve erkeğin birbirleri üzerinde hak ve sorumlulukları olduğunu müteaddit defalar dile getirmiştir. Bu çerçevede, özellikle kadınlara iyi muamelede bulunulmasını, şiddeti besleyen her türlü kötü söz ve davranıştan uzak durulmasını, aile birliğinin üst düzey bir bilinçle tahkim edilmesini, eşlerin birbirine güven duyup bağlılık ve sadakat göstermesini, ortaya çıkması muhtemel problemler karşısında sabırlı ve anlayışlı davranılmasını önemsemiştir. Resul-ü Ekrem’in iman, ahlak ve eşlere ideal davranış arasında kurduğu bağlantıyı dile getiren; “Müminlerin iman bakımından en mükemmel olanı, ahlak bakımından en güzel olanıdır. Sizin en hayırlınız ise eşlerinize karşı en hayırlı olanınınızdır” (Ebu Davud, Sünnet, 15) sözü, zikredilen nebevi yaklaşımının açık bir ifadesidir.

İslami bir kimlik, etkin bir şuur ve muhkem bir istikamet açısından toplumun can damarı mesabesinde olan ve Peygamberimizin de söz, tutum, tavır ve davranışlarıyla yücelttiği aile müessesesi, pek çok yönden önemli bir kurumdur. Zira bir eğitim yuvası olarak bireyi toplumsal hayata hazırlayan, onun dinî ve kültürel kodlarıyla kolaylıkla irtibat kurmasına imkân tanıyan; dilin, düşüncenin, kültürün, ilmin, etik ve estetiğin elde edildiği aile, fertlerinin yaşantısını ideal boyutta şekillendirmesi açısından hayati önemi haizdir. Diğer taraftan, kişiyi her türlü menfi yapı, unsur, insan, düşünce, akım ve anlayıştan uzaklaştırıp ona huzurlu ve mutlu bir yaşamın anahtarını sunan aile, hayatın tamamını kuşatan ve insana nebevi çizgide yol işareti olan güvenilir bir limandır. Nitekim zihin ve gönüllerin mimarı Kur’an’ın, yeryüzünün kötülük sembollerinden biri olan Firavun’un zorbalığı sebebiyle Hz. Musa (a.s.) ve kardeşine hitaben; “…Kavminiz için Mısır’da (sığınak olarak) evler hazırlayın ve evlerinizi namaz kılınacak yerler yapın…” (Yûnus, 10/87) ayeti; var olma yolunda ailenin etkisine dikkat çekmiş, zorluklarla mücadelede aileye önemli bir misyon yüklemiş ve bu kıymetli yapı, daimi bir sığınak, umut ve ufuk merkezi görülmüştür.

Yaratılışı itibariyle sosyal bir varlık olan insan için toplumsal hayat ne kadar önemli ise toplum için de onun özünü oluşturan aile, o denli hayati öneme sahip bir kurumdur. Aile, söz konusu niteliğiyle tezekkür ve tedebbür bağlamında toplum ve milletlerin hafızasını istikbale taşıyan, kimlik, tasavvur ve ideallerini olgunlaştırıp geleceğe aktaran; insani, kültürel değerlerin, tarihi süreklilik ve bütünlüğün koruyucusu olan mühim bir müessesedir.

Dolayısıyla aile; varlık, inanç, gaye, ideal, anlam ve değer gibi kültür ve medeniyetin belirleyici temel kodlarının yeniden üretilip sonraki kuşaklara aktarıldığı muhkem bir yapıdır. Bu yönüyle aile, fikir ve aksiyon planında ortak bir bilinç, irade ve duruş boyutuyla medeniyet dinamiklerinin etkin gücü olarak tebarüz etmektedir.

Her türlü değerin itibarsızlaştırıldığı, bireyselliğin şekillendirdiği bencilliğin ve çıkar ilişkilerinin girdabı içinde huzur ve sekinetin kaybedildiği, sevginin maddi kaygı, özenti ve gösterişe hapsedilip buharlaştığı; popüler kültürün, lüks, tüketim ve güç tutkusunun tetiklediği dünyevileşme hastalığının hayatı çepeçevre kuşattığı modern zamanda, bu durumdan en çok etkilenen yapı hiç şüphesiz aile olmuştur. Bugünkü gelinen noktada, ailede Kur’an ve sünnetten neşet eden güzel ahlaktan mahrum kalan insanın; insan, tabiat, kâinat ve nihayetinde Rabbiyle ilişki ve iletişimde sorunlar yaşadığı, ahlak ve kültür erozyonuna maruz kaldığı, toplumsal olaylara duyarsızlaştığı, aile içi şiddetin, öfke ve nefretin öznesi olduğu her türlü izahtan varestedir. Hâl böyleyken bu kutsal kurumda yaşanan olumsuzluklar, zamanla toplumun genel problemleri hâline gelmiş ve çözülen aile yapısının doğurduğu sonuçlar maalesef endişe verici boyutlara ulaşmıştır. Dolayısıyla, temel ilkelerini yüce dinimiz İslam’dan alan, kültür ve geleneğimiz içinde karakteristik özelliklere sahip olan aile yapımızı, özünü yitirmekten ve yozlaşmaktan korumak hepimizin müşterek ve yegâne sorumluluğudur. Bunun için de öncelikle ailede hayat bulacak, oradan topluma yayılıp dünyaya huzur katacak iyilikleri ve ahlaki değerleri yaşatma idealini kuşanan herkese önemli yükümlülükler düşmektedir. Bu itibarla, nebevi ilke ve değerleri kuşandığımız mutlu bir hayatın, ideal bir topluma ve daha güzel bir dünyaya uzanan yolda önümüzü aydınlatarak ailelerimizin gerçek manada ve bütün boyutlarıyla huzur yuvası olmasına katkı sunması temennisiyle; aklımıza istikamet, kalbimize muhabbet ve ufkumuza aydınlık vermesini Yüce Rabbimden niyaz ediyorum.

 

Prof. Dr. Ali ERBAŞ

Diyanet İşleri Başkanı

https://mevlidinebi.diyanet.gov.tr/tr-TR/Makaleler/Icerik/1200/Makaleler

Henüz yorum yazılmadı

Yorum Yaz

Sizde yorum yazın...
Adınız
E-posta
Yorum